|
Initiatiefgroep
Natuurbeheer in Delft
beginpagina
| archief
nieuwsbrieven |
plannen
en commentaar op plannen
| TU
Noord
|
- Uitspraak van de
Adviescommissie voor Bezwaarschriften van 25 juli 2007:
(zie hier
(PDF, 192 Kb) voor de volledige tekst (zonder
bijlagen)):
8 1
Conclusie
Samengevat
is de Commissie op grond van het vorenoverwogene van
oordeel dat het bestreden besluit onzorgvuldig is
voorbereid en daarom in strijd is met artikel 3:2 van de
Algemene wet bestuursrecht. Het geconstateerde gebrek
betreffende de voorbereiding van het bestreden besluit
kan in de bezwaarfase worden hersteld door alsnog nader
onderzoek te doen naar de exacte inhoud en omvang van het
bouwplan in samenhang met de aangevraagde
kapvergunning.
9.
Advies
De
Commissie adviseert u het bezwaar gegrond te verklaren en
het besluit van 12 maart 2007, verzonden 15 maart 2007,
te herroepen en met inachtneming van het advies van de
Commissie in de zaak te herzien.
Adviescommissie
voor bezwaarschriften, Kamer 1
- Bezwaren
tegen de verleende kapvergunning Julianalaan 132-134,
gebied omsloten door Julianalaan, Schoemakerstraat,
Zuidplantsoen en Michiel de Ruyterweg
- Betoog
tijdens de
zitting van de Adviescommissie voor
Bezwaarschriften
|
Betoog
tijdens de zitting van de Adviescommissie voor
Bezwaarschriften - 2 juli 2007
A. Hoofdpunten van het
bezwaarschrift van 25 april 2007
- stuur, overeenkomstig de
Bomennota, ook bij dit project zoveel mogelijk aan op
behoud van bomen;
- aan het Zuidplantsoen en
langs de Schoemakerstraat is in bouwplan en kapplan
sprake van aantasting van de Ecologische
Hoofdstructuur;
- omdat het niet om wilgen
en/of populieren gaat is het op zichzelf verkeerde
argument van de niet-duurzame boomsoorten (waarvoor geen
kapvergunning vereist is) niet aan de orde.
B. Het verweer van de
gemeente
- de bomen hebben
(enigszins) bijzondere waardenn;
- in dat geval is
herplantplicht een eis;
- maar zelfs in dat geval
heeft het college van B&W een "discretionaire
bevoegdheid" om de vergunning te verlenen. m.a.w. het
college hoeft zich niet inhoudelijk te
verantwoorden;
- "in een volgebouwde stad
is er aan moeilijke keuzen niet te ontkomen".
C. Onze beoordeling van het
verweer is dat het nauwelijks op de argumenten
ingaat
- Het aanwezig zijn van
Bijzondere Waarden is vanuit ecologisch gezichtspunt niet
nodig om toch groenelementen en bomen te willen behouden.
De effecten van beplantingen in het algemeen en bomen in
het bijzonder hangen immers ook samen met hun "kritische
massa". Als men alleen de bijzonderheden het beschermen
waard vindt, dan zou elke bescherming aan het stedelijk
groen in Delft ontvallen, want er zijn hier geen unieke
vergetaties. Bovendien ziet men over het hoofd dat een
boom een hele levensgemeenschap vertegenwoordigt, waarvan
bij sommige boomsoorten sprake is van duizenden soorten
ongewervelden die van en in de boom leven. Ook bij de
overheidsverplichtingen aangaande de flora- en
faunabescherming Zouden de pijlstaartvlinders en
vleermuizen die de bomenrijen nodig hebben ook zo letten
op de bijzonderheid?
Het is dan ook een groot misverstand dat bijzonderheid en
zeldzaamheid hanteerbare criteria zijn voor het
beoordelen van kapvergunningen. Het slechte beheer en
overmatige omvang van de bomenkap in Delft bevordert
overigens wel dat zeldzaamheid wel wordt
bevorderd.
- De overmatige kap van
bomen in het TU-noordgebied is een hard gelag voor alle
bewoners in de omgeving omdat de luchtkwaliteit in het
gebied, nu al bijna overal slechter dan de norm die in
2010 gaat gelden, er verder door verslechtert. Door het
verdwijnen van veel groen in TU-noord verdwijt ook veel
reinigend vermogen uit de buurt.
- Herplantplicht is een te
schamele maatregel.
- In het verweer wordt op
geen enkele manier ingegaan op de vraag waarom eigenlijk
een kapvergunning is aangevraagd. Staan ze in de weg bij
de (ver-)nieuwbouw? Past het niet in de visie van de
projectontwikkelaar die naar het schijnt het terrein
alleen in boomloze toestand van de TU wil overnemen?
[Tijdens de discussie bleek dat de gemeentelijke
dienst die de kapvergunning heeft verleend het bouwplan
niet kende!]
De "moeilijke keuzen" waar
het gemeentebestuur zich in een "volgebouwde stad" steeds
voor gesteld ziet vallen wel steeds dezelfde kant uit. Het
bevorderen van bouwactiviteiten krijgt steeds de voorrang
boven een leefbare stad. Zelfs beleidsnota's als Bomennota
en Ecologieplan 2004-2015 zijn opgesteld in functie van het
onbelemmerd bouwen. In Tu-noord zijn in enkele jaren tijd
1300 bomen gekapt, terwijl de gehele Delftse bomenkap
tot 2003 een omvang had van 160 bomen per jaar.
=>
|
stichting
Commissie Natuur en Milieu Delft
Bezwaren tegen de verleende
kapvergunning Julianalaan 132-134
secretariaat: Bizetstraat
23, 2625 AV Delft, tel. 015 2561141 / e-mail
lc.doorn@hccnet.nl
Delft, 25 april
2007
Het
college van Burgemeester en Wethouders van
Delft
Postbus 78
2600 ME
Delft
Geacht college,
Tegen het verlenen van
bovengenoemde kapvergunning zijn zwaarwegende bezwaren aan
te voeren, en dat doen wij bij deze dan ook.
- Allereerst valt op dat
bij het bouw- en verbouwproject dat William Properties
b.v., de projectontwikkelaar, in het aangeduide gebied
ontwikkelt, geen ernstige poging wordt gedaan de
bestaande houtopstanden te ontzien en juist te benutten
voor een hoogwaardiger eindresultaat. De gemeente heeft
bij het verlenen van de kapvergunning op zijn beurt
nagelaten de uiterste zorgvuldigheid te verlangen en op
het vermijden van bomenkap aan te dringen. De gemeente
als vergunningverlener geeft hiermee een onvoldoende
invulling aan de passage uit de Bomennota 2003: "Bij
nieuwbouw of herstructurering van bestaande bouwpercelen
of van de openbare ruimte blijkt niet altijd voldoende
aandacht te zijn voor de bestaande bomen (en
groenstroken), waardoor bomen kunnen verdwijnen. In elke
fase van het planproces moet daarom aandacht zijn voor
het belang van bomen. Bij de afgifte van bouwvergunningen
wordt nog niet altijd voldoende getoetst of afspraken
over het behoud van bestaande bomen zijn nagekomen
(bijvoorbeeld de randvoorwaarden in het bestemmingsplan)
of dat bestaande bomen mogelijk behouden hadden kunnen
worden door het plan enigszins te wijzigen."
Wij voegen er nog aan toe
dat de kap van bomen aan de zijde van de Schoemakerstraat
een inbreuk vormt op de stedelijke ecologische
hoofdstructuur. Dat is na de recente schending van deze
structuur aan de zuidelijke kant van het Zuidplantsoen
opnieuwe een signaal, dat de gemeente de eigen
ecologienota 2004-2015 in het geheel niet serieus
neemt.
- In de huizenhandel is
het een gevleugeld gezegde dat huizen in het groen worden
verkocht en in steen gebouwd. De projectprent (zie
hieronder, voor een gekleurde versie zie
http://ind.datadelft.com/wpbv.htm) op de website van WP
b.v. suggereert een project in een groene setting,
waarbij zelfs de daken van halfverdiepte parkeergarages
een groene kleur hebben gekregen. Het zou een erezaak
moeten zijn om dit groene karakter ook daadwerkelijk te
realiseren en de toekomstige bewoners niet om de tuin
(sic) te leiden.
- De verleende
kapvergunning betreft uitsluitend - als we ons voor een
moment het gemeentelijk jargon aanmeten - duurzame bomen.
De kap past dus ook al niet in het beleid van de gemeente
om (ecologisch uiterst waardevolle) wilgen en populieren
te vervangen door "duurzame" soorten.
Het is ons - samenvattend -
een raadsel waarom de gemeente Delft de aangevraagde
kapvergunning heeft verleend. Bezien we het geval bovendien
in samenhang met de flagrante inbreuk op de gemeentelijke
ecologische structuur die het bouwproject aan het
Zuidplantsoen oplevert, en de daverende snelheid waarmee
überhaupt het stedelijk groen in het noordelijk
TU-gebied wordt opgeofferd, dan is evident dat met het niet
verlenen van de kapvergunning een groot positief belang is
gemoeid.
Vertrouwend u van dienst te
zijn geweest, tekent.
Met vriendelijke
groeten,
mede namens de
Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft,
L.C. van Doorn
|