Mededelingen periode mei - oktober 2005Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft
16-11-2005 |
|
|
Mededelingen periode mei - oktober 2005
Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft
16-11-2005
Trends in
milieudruk en -kwaliteit; het halen van de
doelen (in 2010) en de milieukosten (mln Euro's
p.j., prijspeil 2004) Milieuprobleem Trend
1985-2004 beleidsdoel
bereikt? [2] Milieukosten
samenleving [1] 2004 w.v.
rijksbegr. gem. p.j. (2005-2009) Klimaat
binnenlands 1.130 924 Klimaat:
Kyoto instrumenten - Energie-efficiëntie Duurzame
energie Duurzame
elektriciteit Emissies
NO2, SO2 1.796 34 Emissies
VOS, NH3 Emissies,
fijn stof Depositie
N /zuur op natuur Luchtkwaliteit
ozon Luchtkwaliteit
fijn stof, NO2 Nutriëntenverlies
landbouw 2.602 102 Nitraat
in grondwater Gebruik
dierlijke mest Fisfaatverzadiging
in bodem Bestrijdingsmiddelen Oppevlaktewaterkwaliteit Biologische
landbouw Niet
bekend 9 Verdroging Niet
bekend Niet
bekend Geluid 505 481 Externe
veiligheid Niet
bekend Niet
bekend Bodemsanering 614 278 Afvalbeheer 3.577 24 1)
Inclusief kosten Rijk. 2) EU = Europese
verplichting. 3) Beoordeling op basis van
groepsrisico en casuïstiek. Criteria
bij de kleuren (zie ook bijlage 3): kolom
2: groen:
afname milieudruk, verbetering milieukwaliteit /
geel:
min of meer gelijkblijvend /
rood:
toename van milieudruk, verslechtering
milieukwaliteit kolom
3: groen:
doelen waarschijnlijk met vastgesteld beleid
gehaald / geel:
kams op halen van doelen is circa 50% of nog
niet te bepalen / rood:
doelen waarschijnlijk niet gehaald met
vastgesteld beleid. Steeds meer beleidsmakers,
onderzoekers en zelfs natuurbeschermers praten elkaar na:
"Het laatste uur van de landbouw heeft geslagen. Ze zal de
concurrentie met de wereldmarkt en zelfs de Europese markt
verliezen, zeker met de tien nieuwe lidstaten erbij. De
Nederlandse boer is te duur en is in een keurslijf van
regels gedwongen. Hij zal de strijd verliezen." De beste
stuurlui aan wal zien de boeren vertrekken naar Polen,
Rusland en Canada. Andere stuurlui zien nog een redding in
varkensflats en agroclusterparken als laatste
overlevingskans. Landbouw is industrie geworden en industrie
hoort op een bedrijventerrein. De boer wordt besproken als
betrof het een apart ras is, die je zelfs via tv-programmas
aan een levenspartner moet helpen. Een niet aflatende stroom
stuurlui aan de wal hebben deze'bedrijfstak' vrijwel tot op
het bot verziekt. En telkens als er een ramp gebeurde
maakten ze zich als een haas uit de voeten of openden met
een weids gebaar een volgende deur voor de boer, op weg naar
de onherroepelijke afgrond. Ze hielpen de boer aan gif en
kunstmest, aan hormonen, legbatterijen, medicijnen tegen
iedere kwaal, en aan kassen met glaswol waar de groente aan
het mineraleninfuus groeit, en leerden de koeien vlees te
eten. En nu praten we elkaar dus aan dat het over en uit is
met de boer, of dat hij de laatste ultieme stap nog moet
zetten tot de volstrekte vervreemding, door dicht
opeengepakt met zijn levende have in bedrijfsparken en flats
te kruipen. Daar mag hij dan ons voedsel gaan produceren,
als was er nooit de aarde, de zon en frisse lucht waarin
werd gegroeid, geplukt, geoogst, gemolken en geslacht. De
Oost-Europese boeren gaan hun landschap om zeep helpen en
goedkoop met ons de concurrentie aan. Onze 'gevluchte'
boeren mogen ze daarbij helpen of ze vermesten in Canada het
grondwater. Steeds meer ruimtelijke planners verkneukelen
zich ondertussen bij het idee van de vertrekkende boer uit
ons volle landje, en kijken begerig naar de lege plekken die
hij zal achterlaten. Niemand lijkt zijn geweten te voelen
bij de footprint zo groot als Frankrijk, om die 16 miljoen
verwende Nederlanders te voeden. Deze footprint zal de
komende jaren sterk groeien. Zelf leven die Nederlanders in
een van de vruchtbaarste landen van de wereld. Nooit te
droog en in een mild klimaat. Een uitgelezen land voor
landbouw. Op de vrijkomende hectares verrijst de
pretindustrie en nagemaakte natuur, die verbleekt bij wat in
onze naam elders op de wereld aan natuur wordt afgebroken.
En ik maar denken dat we er altijd zelf nog bij zijn als het
gaat om wat er met onze boeren gebeurt. Ze kunnen ook gewoon
hier blijven en in een aantrekkelijk landschap, met respect
voor de bodem en de dieren, gezond voedsel produceren. We
kunnen ze beschermen tegen goedkope inferieure rommel door
er bij de grens een vette tax op te zetten. Dan riskeren we
een ruzie met Europa, maar wel over iets wezenlijks. Weg met
het gesleep met ons voedsel, weg met de chemicaliën en
de dierkwelling. Ons voedsel is het heiligste wat er is
onder de zon, een ruzie meer dan waard. Leve de
boer. Jaap Dirkmaat, voorzitter
Das&Boom (Milieudefensie Magazine 34/5)
tijdschriften,
periodieken, nieuwsbrieven
Tijdschriften
mestbeleid en de kaderrichtlijn Water &endash; in
niet-landbouwgebieden al sinds 1986 verbetering
waterkwaliteit | nieuwe compensatiemethode voor
verharding
Literatuur
De weg van de
boer
ind@datadelft.com
