Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft

visie op TU-wijk (1991); gerealiseerde projecten w.o. natuurvriendelijke oevers Thijssevaart (1992 e.v.) | commentaar op ontwerp Mekelpark (2005) Mekelpark, de scheve blik van Francine Houben

beginpagina | archief nieuwsbrieven | plannen en commentaar op plannen

stichting Commissie Natuur en Milieu Delft

secretariaat: Bizetstraat 23, 2625 AV Delft, tel. 015 2561141 / e-mail lc.doorn@casema.nl

Delft, 30 november 2006

Betreft: Bezwaren kapvergunning 27080623

Het college van Burgemeester en Wethouders van Delft
Postbus 78
2600 ME Delft

Geacht college,

In het besluit van B&W van de gemeente Delft, waarin wordt ingegaan op de door ons ingestuurde zienswijze ten aanzien van bovenstaande aanvraag voor een kapvergunning, worden enkele voor discussie vatbare stellingen betrokken. We lopen de 5 punten even na.

Ad 1. Wij zijn het met u eens dat het kappen van bomen die de verlenging van de trambaan in de weg staan, onvermijdelijk is. U zult zich herinneren dat in een soortgelijk geval, nl. het doortrekken van de tramlijn naar Tanthof, door onze en andere natuurorganisaties het kappen van bomen aan de Buitenhofdreef zeer verdedigbaar werd gevonden en dat wij nadrukkelijk afstand namen van populistische stromingen die er liever autoverkeer met de oude bomen zagen dan een trambaan met nieuwe.

Het gaat er verder om dat voor zover bomen behouden kunnen worden die "het behouden waard zijn" daarbij niet alleen met een hoveniersblik naar zulke bomen gekeken wordt. Bomen met bepaalde aantastingen zijn zulke "deskundigen" dikwijls een doorn in het oog, maar zij zien de navenant grotere natuurwaarde van zulke bomen falikant over het hoofd.

Ad 2. en 3. Het gaat er niet om of de gemeente zeggenschap heeft over het TU-terrein en "hoogstens" kan adviseren.

In de Bomenverordening 1998 zijn in artikel 10 de mogelijke weigeringsgronden opgesomd, en in de beantwoording van de zienswijze neemt het gemeentebestuur niet eens de moeite om deze weigeringsgronden in het geval van deze aanvraag tegen het licht te houden. Op die manier maakt het gemeentebestuur van deze Bomenverordening een dode letter. Het kan in dit verband geen kwaad nog eens te wijzen op § 2.5 van de Bomennota, waarin er de aandacht op wordt gevestigd dat en bij nieuwbouw en herstructurering niet zelden te weinig aandacht is voor bestaande bomen en groenstroken.

Het adviseren van de TU door de gemeente willen wij overigens ook niet bepleiten. Voor een serieus advies is gezag nodig op basis van een in het verleden opgebouwde reputatie wat betreft het beheer van bomen en struwelen. De gemeente Delft is wel de laatste die zich deze adviesrol zou kunnen aanmeten.

Ad 4. Er zijn tal van recente studies die bevestigen dat bomen een groot effect hebben op de luchtkwaliteit. Vooral bomen met ondergroei en bomen die begroeid zijn met klimmers scoren op dat punt buitengewoon goed, en het is dan ook jammer dat zulke groenstructuren in de TU-wijk weinig te vinden zijn en nog betreurenswaardiger dat men ze ook niet wil realiseren.

Het is dus nogal stug om het nadeel voor de luchtkwaliteit als "ongemotiveerd" af te doen, Wij bevelen u aan om de overigens zeer warrige gemeentelijke nota "De juiste boom op de juiste plaats" er nog eens op na te lezen, want daarin kunt u dezelfde - kennelijk ongemotiveerde - stelling vinden.

Ad 5. Wij ondersteunen het opleggen van een herplantplicht.

Slot

Met het indienen van dit bezwaarschrift willen we niet de indruk wekken dat wij niet positief zouden staan tegen de grote lijn van het Mekelparkplan, waar de aanvraag van de kapvergunning uit voortkomt. Wij willen slechts bevorderen dat het benutten van oude houtopstanden zoveel mogelijk toepassing vindt. We erkennen tegelijkertijd dat de configuratie van de bomen in het gebied vooral bepaald is door de parkeerterreinen waardoor er wat 'hergebruik' betreft zeker beperkingen zijn.

Wij zijn er desondanks niet van overtuigd dat er "uitgehaald is wat erin zit" en wijzen er op dat bijvoorbeeld het beheer van groen in de TU-wijk sinds ongeveer 2000 duidelijk tekenen van verslechtering vertoont. Een keerzijde is ook dat groene plekken áchter de gebouwen aan de Mekelweg zijn opgeofferd aan parkeerterreinen en fietsenstallingen en waarbij volkomen nodeloos begroeiingen van o.a. vuurdoorn en andere mooie stedelijke begroeiingen zijn gesloopt.

Vertrouwend u van dienst te zijn geweest, tekent.

Met vriendelijke groeten,

mede namens de Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft,

L.C. van Doorn

kapvergunningaanvraag TUD i.v.m. met plan Mekelpark

stichting Commissie Natuur en Milieu Delft

secretariaat: Bizetstraat 23, 2625 AV Delft, tel. 015 2561141

Delft, 1 september 2006

Betreft: aanvraag kapvergunning nr. 27080623

College van Burgemeester en Wethouders
Gemeente Delft
Postbus 78 2600 ME Delft

 

Geacht college,

Een aanvraag voor het verlenen van een kapvergunning van 339 bomen is tamelijk ongewone kost &endash; zelfs in Delft waar het kappen van bomen langzamerhand wel tot de belangrijkste bezigheid van de gemeentelijke groendienst lijkt te horen.

Een zo bijzonder geval vraagt om een uitgebreide onderbouwing met het plan waaruit zou moeten blijken dat een dergelijk groot offer waard is gebracht te worden. In dat opzicht schiet de documentatie bij de aanvraag te kort. Er wordt weliswaar een overzicht met kaarten gegeven van de te kappen, verplaatsen, herplaatsen en nieuw te planten bomen, maar dat is natuurlijk verre van voldoende. Er is uit de kaarten met toelichting absoluut niet op te maken wat het plan behelst, zelfs niet wat het inpassen van de trambaan betreft.

Zo wordt o.a. uit het plan niet duidelijk of een uiterste poging is gedaan om waardevolle bomen niet alleen te behouden, maar ze juist te benutten in de nieuwe opzet. Wij zijn er in ieder geval niet gerust op, ook al op grond van de filosofietjes van de ontwerper. Afgezien van de vraag of het verstandig is een architect een dergelijk ontwerp te laten maken (de TUD lijkt wel met handen en voeten aan de ontwerpster van zulke steeds weer mislukkende TU-initiatieven gebonden te zijn, wat in dit geval zelfs zover gaat dat ze vorm moet geven aan de inpassing van een tramlijn waar ze fel tegenstander van was …) vraagt een ontwerpopgave als het Mekelpark een ontwerper die vaardig kan omspringen met de gegevenheden van het terrein, niet een ontwerper die uit gemakzucht of de hoogte van de courtage begint met een vel blanco papier en geen rekening houdt met het waardevolle dat er aanwezig is.

Dat het een plan zou moeten worden met veel gras en bomen en zonder struweel, dat is geen verrassing. De beelden die de ontwerpster voor ideaalbeelden houdt, zijn zo weggelopen uit hun grote Amerikaanse voorbeelden, zoals MIT en Harvard in Boston USA, en als men weinig vertrouwen heeft in eigen kracht, dan aapt men in Nederland nu eenmaal Amerika na. In het geval van het Mekelpark-ontwerp is dat wel bijzonder onhandig omdat zonder toepassing van struweel (een absolute voorwaarde voor de fauna die ook de TU-studenten en &endash;medewerkers er zullen willen zien en horen) er een grootschalig stadslandschap ontstaat waar het niet zal ontbreken aan guurheid en een te weinig aan gevarieerde groenstructuren. Zie ook de bijlage met een korte correspondentie met de vastgoeddienst van de TUD uit juli 2005.

Conclusie: Het verlenen van een kapvergunning voor liefst 339 bomen voor het realiseren van een onvoldoende toegelicht ontwerp is bijzonder bezwaarlijk. Wij realiseren ons terdege dat in elk plan voor het gebied het kappen en verplaatsen van bomen soms onvermijdelijk is, maar dan moet het in verhouding staan tot wat er voor in de plaats komt. Het laat zich door de onvoldoende documentatie slecht beoordelen, maar wij vermoeden op grond van eerdere plannen en de genoemde correspondentie dat het plan niet voldoet aan eisen van fuctionaliteit, noch van zorgzaamheid voor de kansen van flora en fauna.

Met vriendelijke groeten,

mede namens de Initiatiefgroep Natuurbeheer in Delft,

L.C. van Doorn

Bijlage. Commentaar op het plan Mekelpark dd. 4 juli 2005 en reactie van TUvastgoed.